Rozwinelam papier i otworzylam niewielkie pudeleczko. Olo zauwazyl nas i odstawil grabie. Przeskoczyl grzadke astrow i szybko otworzyl furtke. Ta cholera ma racje... - mruknalem do niego- powinienem byl powiedziec Nie odpowiedzial mi. Stanal przy oknie i mazal cos palcem po niezbyt czystej szybie. Sama nalalam herbate. Byc moze zastanawiala sie w tej chwili, czy jest cos, czego boi sie Strzemiński.