Nie powiedzial nic wiecej, a ja nie moglam pytac. No, nie moglam. Byc moze zastanawiala sie w tej chwili, czy jest cos, czego boi sie Strzemiński. Usiadla obok mnie.- Mamo! Ja juz nie moge! Nie mam sily... mamo, pomoz mi jakos... tego nie sposob... nie sposob wytrzymac! Wyszedl ode mnie o jedenastej, przerazony ta pozna pora. Ministrowa albo zona premiera. Zabraklo mi odwagi. Poszedlem do niej nastepnego dnia.