Siedzielismy przy oknie. Mariola odsunela zaslone i wyjrzala na ulice. Spojrzalem i ja. Przed Lajkonikiem stal skuter. Wyszedl ode mnie o jedenastej, przerazony ta pozna pora. Rozwinelam papier i otworzylam niewielkie pudeleczko. Ala wrocila do domu pod koniec lutego, ciagle jeszcze bardzo slaba, z noga uwieziona w gipsie. Ty chyba za wczesnie wstales! - martwila sie matka.