Do mojego przedzialu wsiadly jakies dwie panie z dziewczynka i starszy pan w okularach, spoza ktorych przygladal sie nam uwaznie. Wiedzialem juz, ze matka nie ma racji. Mada powinna wiedziec o wszystkim. Zamknela znowu oczy i przez chwile sadzilam, ze jest zmeczona rozmowa. Ta cholera ma racje... - mruknalem do niego- powinienem byl powiedziec Ale jak moglam ufac Marcinowi, jezeli ciagle napotykalam jakies niedomowienia, niejasnosci?