Stalam wiec na peronie i czekalam na odjazd pociagu. Mama otworzyla okno. Wyszedl ode mnie o jedenastej, przerazony ta pozna pora. Stalismy przed moim domem. Przygladali mi sie uwaznie, jakby chcieli zobaczyc choc ulamek tego, co we mnie tkwi Slyszalam, ze cos mowila, slyszalam oddalajace siej kroki. Otwieralam drzwi mieszkania z dziwnym uczuciem niepewnosci i zadowolenia jednoczesnie.