Usiadla obok mnie.- Mamo! Ja juz nie moge! Nie mam sily... mamo, pomoz mi jakos... tego nie sposob... nie sposob wytrzymac! Wyszedl ode mnie o jedenastej, przerazony ta pozna pora. Wiedzialem juz, ze matka nie ma racji. Mada powinna wiedziec o wszystkim. zadna przesada! Milosc toczy ci szara substancje, niedlugo zostanie z niej goly matematyczny ogryzek! Rozwinelam papier i otworzylam niewielkie pudeleczko.