Zamknela znowu oczy i przez chwile sadzilam, ze jest zmeczona rozmowa. Rozwinelam papier i otworzylam niewielkie pudeleczko. Marcin trzymal w reku siatke z dwoma karpiami, ktore kupilam przed chwila. Ryby poruszaly sie gwaltownie. Poszlam do swojego pokoju, ktory w czasie nieobecnosci Ali byl moim krolestwem Nie powiedzial nic wiecej, a ja nie moglam pytac. No, nie moglam.