Wiedzialem juz, ze matka nie ma racji. Mada powinna wiedziec o wszystkim. Nie powiedzial nic wiecej, a ja nie moglam pytac. No, nie moglam. Otwieralam drzwi mieszkania z dziwnym uczuciem niepewnosci i zadowolenia jednoczesnie. W sobote rano z obojetna mina zakomunikowalam Marcinowi: - Chcialabym, zebys przyszedl do mnie jutro o piatej! Marcin trzymal w reku siatke z dwoma karpiami, ktore kupilam przed chwila. Ryby poruszaly sie gwaltownie.