Byc moze zastanawiala sie w tej chwili, czy jest cos, czego boi sie Strzemiński. Wyszedl ode mnie o jedenastej, przerazony ta pozna pora. Przeszlysmy do kuchni. Mama postawila wode na gazie. Byl sloneczny dzień, za oknem widac bylo jasne niebo, blekitne i czyste. Stalismy przed moim domem. Przygladali mi sie uwaznie, jakby chcieli zobaczyc choc ulamek tego, co we mnie tkwi Kiedy szykowalam sie do wyjscia, siedzial juz nad moim brulionem.